środa, 26 lipca 2017

Skraftuj - jak to łatwo powiedzieć

Jaką wiedzę tajemną kryją te wszystkie niedostępne zwykłym śmiertelnikom mix mediowe dzieła? Na to pytanie mogą odpowiedzieć tylko wtajemniczeni lub odpowiednio długo zgłębiający ową sekretną i nieuchwytną materię. Znają na pamięć receptury layoutów i art journali, mikstury tagów i zaklęcia otwierające exploding boxy. Wiedzą ile użyć gesso i czy szczypta mikki wystarczy, czy sięgnąć po inkę, a może po fimo, garść mikrokulek wrzucona do kotła da inny wywar niż artisan powder, i jak rozpylić mgiełki, by nie stracić smaku, a na koniec, w zależności od receptury, doprawić embossingiem lub glossy accent. ;)) Jak widzicie, księga zaklęć jest opasłym tomiszczem i  sama nie wiem ile tajemnic jeszcze skrywa!


Ale są też śmiałkowie, którzy samodzielnie złamali szyfr scrapbookingowy. Ba, nawet na jego podstawie sporządzili własne magiczne ekstrakty. Owym śmiałkiem miałam się stać i ja, gdy na stronie blogowej Retro Kraft Shopu przeczytałam o wyzwaniu Skraftuj to!, w którym trzeba było użyć metalowych serwetek. Już oczami wyobraźni widziałam trochę surową, trochę męską kartkę z pięknie wkomponowanym metalowym elementem. Wybrałam papier, różne dodatki, docięłam, poukładałam i z metalową rozetką w dłoni zastygłam czekając na to, co umysł podpowie. Czekałam i czekałam, czas upływał a umysł milczał. Ręce opadły kombinując samodzielnie (bo bez pomocy umysłu), gdzie by tu wcisnąć ów metal. No nie pasuje! Skraftuj - jak to łatwo powiedzieć! Zanuciłam parafrazując znaną piosenkę i już wiedziałam, że tego szyfru nie zdołam złamać.


Chowając na miejsce, jak niepyszna, nieużyte akcesoria poczułam jak tu nagle, niespodzianie umysł zaczął działać. Przecież ja też znam zaklęcia, co prawda nie scrapbookingowe, ale dreamcatcherowe! :)) A gdyby tak wykorzystać metalową serwetkę jako środek łapacza snów otoczonego koralikową siecią? Wyjdzie bardziej wschodni, indyjski, coś pomiędzy mandalą a łapaczem... I tak oto nie poddałam się, tylko sobie skraftowałam metalową rozetkę. I nie zaśpiewam, że łatwo powiedzieć, bo nawlekanie tych koralików może wprowadzić, w zależności od stanu wyjściowego twórcy, albo w stan medytacyjny, albo w nerwicę natręctw! :))

Kolor metalowej sprawczyni całego zamieszania narzucił kolorystykę. Wybrałam ciemne zielenie i beże, koraliki małe i duże, oraz piórka. Nie dawałam już żadnych koronek i tasiemek, bo mi po prostu nie pasowały stylem. I wyszedł taki, jak już zdążyliście zobaczyć. :))


Dlatego zgłaszam na kończące się już wyzwanie w Retro Kraft Shop Skraftuj to! Metalowe serwetki



Przy okazji, poszłam sobie za ciosem i zrobiłam drugi, mniejszy łapacz też z metalowymi elementami - skrzydełkami i listkami. Chciałam, by klimatem był podobny do pierwszego. Nie każdy musi być w koronkach... ale o tym w następnym poście. ;) I jak Wam się widzi ten drugi? A pierwszy? :))




Pozdrawiam z rozpadanej północy ;)
Ewa

41 komentarzy:

  1. Oj Ty mistrzyni w poznawaniu tajników różnych technik. Łapacz wspaniały i w formie i kolorystyce. Niepowtarzalny , niezrównany ...Drugi minimalistyczny też ma coś w sobie. Pozdrawiam :-).

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ha, ha, dziękuję! :)) Cieszę się, że się podoba, bo jest inny niż te dotychczasowe.
      Uściski

      Usuń
  2. Cudo! Łapacz bardzo oryginalny i piękny. Mnie kojarzy się z typowo indiańskim stylem. Świetne kolory. Metalowa rozetka, koraliki, piórka - wszystko gra:)
    Drugi super. Świetna forma!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. A widzisz, każdy inaczej odczuwa.;) Najważniejsze, że się podoba i że wszystko gra! :))
      Pozdrawiam serdecznie

      Usuń
  3. Od samego czytania o tych mix-mediowych terminach nabawiłam się urazy, a tak mnie ciągnie żeby sobie pomediować, ale to brzmi bardziej skomplikowane niż całkowanie przez części:-)I powiem Ci, że bardzo dobrze, że Twój umysł tego mediowego pomysłu nie strawiła, bo indyjsko - mandalowy łapacz jest przecudny i wszystkie miksowane media mogą się przy nim schować:-) Rewelacja! Ten drugi, skromniejszy też bardzo ciekawy. Pozdrawiam w strugach deszczu:-)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. No nie, mam nadzieję, że Cię nie zniechęciłam - trzeba się będzie w to wgryźć jak w całki! :)) Dziękuję, cieszy mnie, że przypadł do gustu taki nieco inny w charakterze łapacz!
      U nas też leje i leje! Buuu :(

      Usuń
  4. No Ewa, rozkminiłaś tę księgę mediowych zaklęć, a raczej dreamcatcherowych. Piękny łapacz stworzyłaś. Podziwiam cierpliwość w nawlekaniu koralików i ich równomiernym rozłożeniu. Drugi trochę skromniejszy, jednak nr 1 jest moim faworytem 😃

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ha, ha księga gruba, grubaśna - jeszcze wiele do rokminienia!:)
      Dziękuję i bardzo się cieszę. :))

      Usuń
  5. Super łamacz. Uwielbiam je do tego stopnia, że jeden mam nawet w pracy.
    Pozdrawiam:)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. No widzisz, i pewnie łapie Twoje nowe pomysły na inspiracje, by nie uciekły. ;)

      Usuń
  6. Oba są super. Kurcze, naprawde masz duży talent i jesteś bardzo pomysłowa. Oba łapacze snów powiesiłabym u siebie. Są bomba!!! :))
    Pozdrawiam z południa z pogodą bardzo zmienną.:D

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Oj tam, oj tam,nic podobnego! :)) Tak mi miło, że się podobają, bo miałam mieszane uczucia.
      Też pozdrawiam z zalanej północy. :)

      Usuń
  7. Nie wiem jak dotąd świat mógł istnieć bez tej ozdoby :D
    Świetnie wyglądają :D
    pozdrawiam :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. :))))) Oj Agatku, ale mnie ubawił Twój komentarz - będę miała dobry dzień. :)

      Usuń
  8. Na początku zaczynam czytać i ... co to za hieroglify ... nic nie rozumiem !
    Jednak jestem zwykłym śmiertelnikiem :)
    Łapacze są zabójcze , bardzo mi się oby dwa podobają !No ja myślę ,że przy tych koralikach to można oszaleć ... nawlekałam takie maleństwa brrr

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Bo to wiedza tajemna...:)))) Też jej jeszcze nie rozpracowałam. ;)
      Oj, to fajnie, bardzo się cieszę!
      Przy takiej robocie trzeba słuchać mantr lub muzyki relaksacyjnej - polecam. :)

      Usuń
  9. Obydwa łapacze są ciekawe, ale bardziej kobiecy ten pierwszy :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Tak, zgadzam się, że ten drugi może śmiało wisieć u mężczyzny. :)

      Usuń
  10. świetne są te Twoje opowieści:)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. :)) Opowieści dziwnej treści. ;)
      Uściski!

      Usuń
  11. Ciekawe łapacze snów , mnie się podobają oby dwa :)
    A słownictwo też jest dla mnie mało zrozumiałe :**

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. A, to dziękuję pięknie. :))
      Ja też co rusz muszę sprawdzać co to jest? ;)

      Usuń
  12. Mówią, że cierpliwy nawet kamień ugotuje a Tobie udało się ugotować śliczne łapacze. Nie wiem, który ładniejszy, z wyborami mam zawsze kłopoty, więc i tym razem się nie wypowiem. Sorry.A nawlekanie koralików przyprawiłoby mnie raczej o nerwicę natręctw.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. :)) Nie wiem czy mam aż tyle cierpliwości, by czekać aż się kamień ugotuje, ;) ale łapaczowanie mnie uspokaja.
      Buziaki

      Usuń
  13. Piękny łapacz i fajnie dobrane kolorki pozdrawiam ;)

    OdpowiedzUsuń
  14. Dobrze umysł podpowiedział - wyszło fantastycznie - gratuluję pomysłu - dla mnie bomba i te kolorki i pióra i koraliki niczym sieć pajęcza- wszystko tak pięknie się ze sobą zgrało. Drugi też niczego sobie. Pozdrawiam cieplutko :-)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję Inko, cieszę się, że się podoba. :)
      Też pozdrawiam!

      Usuń
  15. Studiowanie księgi czarów odpuściłam sobie, ale łapacz mnie zachwycił, więc długo studiowałam fotografie :). Stworzyłaś coś bardzo wyjątkowego, oryginalnego, niepowtarzalnego! A myślałam, że w dziedzinie łapaczy nic mnie już nie zaskoczy... Pomysł rewelacyjny, wykonanie mistrzowskie! Ta druga, skromniejsza wersja - zachwyca minimalizmem. Cudowności!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję, cieszę się i jest mi bardzo miło. :))

      Usuń
  16. Śliczności Ewuś! Niezmiennie podziwiam talent:) Dobrego i mam nadzieję - SŁONECZNEGO weekendu życzę!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Oj, dziękuję bardzo! :)
      Sobota była w końcu ładna i dzisiejszy dzień też się taki zapowiada.

      Usuń
  17. Czasem się zdarza,że zaklęcia nie działają.I co wtedy?A miało być tak pięknie.I co...?I jest wspaniale!!!Nie mogłoby być piękniej!Łapacze są cudowne,oryginalne,nie poszłaś utartym torem.Masz swoje własne,jedyne,niepowtarzalne.Jestem pod wrażeniem ich sposobu wykonania,barw,użytych materiałów.Jestem po prostu pod ich urokiem.Mają w sobie taką etniczną magię!Pierwszy podoba mi się najbardziej,ale bez drugiego nie istnieje.Ja bym ich nie rozdzielała.Powinny pozostać w parze:)
    Przesyłąm pozdrowienia:)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Przesyłam...przepraszam,coś mi klawiatura figle płata:)

      Usuń
    2. Bardzo, bardzo Ci Aduś dziękuję! To piękny komentarz. :))
      Pozdrawiam ciepło

      Usuń
  18. Wstęp mnie oszołomił... :D
    Łapacze są świetne, jak dla mnie pierwszy rewelacja :) drugi na początku taki wydawał mi się średni, taki malutki i niepozorny (chyba dlatego, że ten pierwszy jest taki "na bogato"), ale... jak obejrzałam fotki drugi raz to dostrzegłam ile ma w sobie uroku :) jego magia tkwi w prostocie i właśnie w tym, że na pierwszy rzut oka tak niewiele się w nim dzieje- trzeba przyjrzeć się uważniej i wtedy widzi się jaki jest śliczny :)
    jeden i drugi projekt ma genialnie kolory - naturalne - uwielbiam takie!!!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Właśnie ten drugi miał być spokojny, nieprzesadzony. Nie każdemu się taki surowy i prosty może podobać, ale niech będzie też i taki. ;) Cieszę się, że Tobie przypadł do gustu. :)
      Uściski

      Usuń
  19. Cudna, ogromnie oryginalna praca i jaka piękna historia inspiracyjna! :D Dziękujemy za udział w wyzwaniu serwetkowym! <3

    OdpowiedzUsuń
  20. Ekstra łapacz! Piórka, koraliki i metalowa serwetka - genialnie! I ten cudny opis do tego <3 Pozdrawiam i dziękuję za udział w Retro wyzwaniu!

    OdpowiedzUsuń

Dziękuję za Twoje odwiedziny

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...